远山少年 (藏语版) - 岗恰.央金措他捧着一只碗吃过百家的饭破衣破鞋破帽衫蝴蝶起舞翩翩落在他的指尖为何长大 那么遥远他挑着重重的扁担柴没把他背压弯握笔的手上 有着厚厚的茧他用袖口擦掉 额头沾着土的汗憧憬着 能走出这深山རླུང་བུ་དལ་གྱིས་ལྡང་། རི་མཐོན་པོ་བརྒྱུད་ནས་ལྡང་།གྲོང་གསེབ་ཀྱི་ཁང་ཀླད་དུ་ལྡང་། གཞོན་ནུའི་ཕྲག་པ་རུ་ལྡང་།གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གློག་འོད་ཁྲ་ཆིལ་ཆིལ། གྲང་རླུང་ག་ཚོད་བརྒྱུད་ཡོད།ཁྱོད་ཀྱིས་ལྟོས། ཉི་འཆར་མིག་ཟུང་རབ་རིབ། ཉི་མ་མི་ཡུལ་དུ་ནུབ་སོང་།他捧着一只碗吃过百家的饭破衣破鞋破帽衫蝴蝶起舞翩翩落在他的指尖为何长大 那么遥远他挑着重重的扁担柴没把他背压弯握笔的手上 有着厚厚的茧他用袖口擦掉 额头沾着土的汗憧憬着 能走出这深山རླུང་བུ་དལ་གྱིས་ལྡང་། རི་མཐོན་པོ་བརྒྱུད་ནས་ལྡང་།གྲོང་གསེབ་ཀྱི་ཁང་ཀླད་དུ་ལྡང་། གཞོན་ནུའི་ཕྲག་པ་རུ་ལྡང་།གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གློག་འོད་ཁྲ་ཆིལ་ཆིལ། གྲང་རླུང་ག་ཚོད་བརྒྱུད་ཡོད།ཁྱོད་ཀྱིས་ལྟོས། ཉི་འཆར་མིག་ཟུང་རབ་རིབ། ཉི་མ་མི་ཡུལ་དུ་ནུབ་སོང་།རླུང་བུ་དལ་གྱིས་ལྡང་། རི་མཐོན་པོ་བརྒྱུད་ནས་ལྡང་།གྲོང་གསེབ་ཀྱི་ཁང་ཀླད་ལྡང་། གཞོན་ནུའི་ཕྲག་པ་རུ་ལྡང་།མཚན་མོའི་སྐར་ཚོགས་འོད་ལམ་ལམ། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་འཚེར་ཡོད།མི་ཚེའི་ལམ་བུ་དལ་གྱི་བསྐྱོད། རབ་རིབ་ཀྱི་དྲིས་ལན་ཡོད།。